Na drie jaar met de neus in de boeken te hebben gezeten, is het nu tijd voor iets heel anders. De komende maanden zal ik stage lopen bij Dorcas Aid International. Vanaf deze plaats zal ik u op de hoogte houden van mijn activiteiten.
Wie is de ‘ik’ van deze weblog eigenlijk? Mijn naam is Teuntje de Glee. Ik ben geboren en getogen in Friesland, maar ben voor mijn studie drie jaar geleden naar Wageningen verhuisd. In Wageningen studeer ik Internationale Ontwikkelingsstudies. In deze studie staat het bestuderen van ontwikkelingsproblemen vanuit verschillende invalshoeken centraal. Mijn interesse ligt vooral bij gezondheid en communicatie. Voor de zomervakantie heb ik mijn bachelor afgesloten met een scriptie over HIV/AIDS preventie campagnes in Zuid Afrika. De stage voor Dorcas is het begin van mijn master en sluit (min of meer) aan op mijn bachelorscriptie.
Hoewel het eerste contact met Dorcas bijna een half jaar geleden is, was het twee weken geleden eindelijk zover. In alle vroegte reed ik richting Andijk, met weinig verwachtingen en nog minder ideeën over wat ik zou kunnen doen. Gelukkig had ik me geen zorgen hoeven maken. Ik voel me hier welkom en heb ik me niet hoeven vervelen. Toch merk ik dat werkervaring geen overbodige luxe zou zijn om volwaardig op het hoofdkantoor te kunnen functioneren. Als klein kind al vertelde ik mijn ouders tot vervelends toe dat ik later naar de ‘rimboe’ wilde om de mensen te helpen. Na twee weken heb ik wel geleerd dat de mensen hier op kantoor cruciaal werk doen: zij ondersteunen de projecten en zij zijn de bruggen tussen de donoren en de partners. Misschien kun je hier op kantoor wel een grotere rol spelen dan wanneer je ergens in de rimboe met je voeten in de blubber een moestuin aanlegt…
Gelukkig is achtergrondkennis over de projecten en werkervaring niet voor alle activiteiten noodzakelijk. Zo heb ik bijvoorbeeld kenschetsen (korte samenvatting van een project) gemaakt, korte stukjes geschreven over verschillende projecten voor de ICCO website, mee kunnen schrijven aan een projectvoorstel dat wordt ingediend om in aanmerking te komen voor financiering van USAID en mee kunnen werken aan de beoordeling van een projectvoorstel. Naast deze activiteiten heb ik ook na kunnen denken over mijn stage opdracht. Het doel van mijn stage is namelijk om bij te dragen aan de verbetering van communicatie materialen die gebruikt worden in HIV/AIDS projecten in Zuid Afrika en Lesotho. Ondanks dat op het hoofdkantoor veel informatie beschikbaar is over de projecten en de partners blijft het moeilijk om, zonder de situatie te kennen, een plan van aanpak te maken. Gelukkig komt daar snel verandering in. Aanstaande zaterdag reis ik naar Zuid Afrika. Tot eind november zal ik daar werken op het kantoor van Dorcas in Johannesburg en zal ik de verschillende partner organisaties en projecten bezoeken. De week voor kerst zal ik mijn stage op het hoofdkantoor in Andijk afsluiten.
Nu de mensen en het werk bekend beginnen te worden, loopt mijn verblijf in Andijk dus alweer ten einde. Volgende week zal ik mijn tweede eerste werkdag beleven. Opnieuw mensen leren kennen en opnieuw ander werk. Toch heb ik niets te klagen: na twee positieve weken in Andijk heb ik heb zin om in Zuid Afrika aan de slag te gaan…
Wie is de ‘ik’ van deze weblog eigenlijk? Mijn naam is Teuntje de Glee. Ik ben geboren en getogen in Friesland, maar ben voor mijn studie drie jaar geleden naar Wageningen verhuisd. In Wageningen studeer ik Internationale Ontwikkelingsstudies. In deze studie staat het bestuderen van ontwikkelingsproblemen vanuit verschillende invalshoeken centraal. Mijn interesse ligt vooral bij gezondheid en communicatie. Voor de zomervakantie heb ik mijn bachelor afgesloten met een scriptie over HIV/AIDS preventie campagnes in Zuid Afrika. De stage voor Dorcas is het begin van mijn master en sluit (min of meer) aan op mijn bachelorscriptie.
Hoewel het eerste contact met Dorcas bijna een half jaar geleden is, was het twee weken geleden eindelijk zover. In alle vroegte reed ik richting Andijk, met weinig verwachtingen en nog minder ideeën over wat ik zou kunnen doen. Gelukkig had ik me geen zorgen hoeven maken. Ik voel me hier welkom en heb ik me niet hoeven vervelen. Toch merk ik dat werkervaring geen overbodige luxe zou zijn om volwaardig op het hoofdkantoor te kunnen functioneren. Als klein kind al vertelde ik mijn ouders tot vervelends toe dat ik later naar de ‘rimboe’ wilde om de mensen te helpen. Na twee weken heb ik wel geleerd dat de mensen hier op kantoor cruciaal werk doen: zij ondersteunen de projecten en zij zijn de bruggen tussen de donoren en de partners. Misschien kun je hier op kantoor wel een grotere rol spelen dan wanneer je ergens in de rimboe met je voeten in de blubber een moestuin aanlegt…
Gelukkig is achtergrondkennis over de projecten en werkervaring niet voor alle activiteiten noodzakelijk. Zo heb ik bijvoorbeeld kenschetsen (korte samenvatting van een project) gemaakt, korte stukjes geschreven over verschillende projecten voor de ICCO website, mee kunnen schrijven aan een projectvoorstel dat wordt ingediend om in aanmerking te komen voor financiering van USAID en mee kunnen werken aan de beoordeling van een projectvoorstel. Naast deze activiteiten heb ik ook na kunnen denken over mijn stage opdracht. Het doel van mijn stage is namelijk om bij te dragen aan de verbetering van communicatie materialen die gebruikt worden in HIV/AIDS projecten in Zuid Afrika en Lesotho. Ondanks dat op het hoofdkantoor veel informatie beschikbaar is over de projecten en de partners blijft het moeilijk om, zonder de situatie te kennen, een plan van aanpak te maken. Gelukkig komt daar snel verandering in. Aanstaande zaterdag reis ik naar Zuid Afrika. Tot eind november zal ik daar werken op het kantoor van Dorcas in Johannesburg en zal ik de verschillende partner organisaties en projecten bezoeken. De week voor kerst zal ik mijn stage op het hoofdkantoor in Andijk afsluiten.
Nu de mensen en het werk bekend beginnen te worden, loopt mijn verblijf in Andijk dus alweer ten einde. Volgende week zal ik mijn tweede eerste werkdag beleven. Opnieuw mensen leren kennen en opnieuw ander werk. Toch heb ik niets te klagen: na twee positieve weken in Andijk heb ik heb zin om in Zuid Afrika aan de slag te gaan…
0 reacties:
Een reactie plaatsen