Het meisje hangt de was op. Normaal gesproken gaat ze naar school, maar nu is het vakantie. Geen vakantie met uitstapjes naar het strand en de stad, maar een vakantie waarin ze thuis aan het werk is. Het lijkt haar niet te deren. Ze houdt ervan om naar school te gaan. Later wil ze advocaat worden. Zij is een van de studenten van het Community Care Project. Het project werkt in de townships van Pietermaritzburg. De scholen in de townships zijn op de hoogte van de problemen in de gemeenschap, maar niet in staat daar wat aan te doen. Het programma van CCP biedt uitkomst.
Het Community Care Project (CCP) is een van de organisaties die ondersteund wordt door Dorcas. Door middelbare scholen en kerken werkt de organisatie aan het verbeteren van de levenskwaliteit van de mensen met HIV/AIDS en het verminderen van het aantal nieuwe besmettingen. De grootste resultaten zijn te bereiken onder de jongeren. De meeste nieuwe besmettingen vinden plaats onder hen. Verder wordt door te werken met de schoolgaande jeugd, de hele gemeenschap bereikt.
Een eerste activiteit wordt georganiseerd voor de hele school. Omdat veel scholen niet een centrale hal hebben, wordt de bijeenkomst vaak buiten gehouden. De leerlingen uit alle klassen komen bij elkaar om te leren over HIV/AIDS. Er wordt verteld wat HIV/AIDS is, hoe het zich verspreid, hoe infectie voorkomen kan worden, dat het belangrijk is om een bloedtest te laten doen en wat de gevolgen van de epidemie voor de samenleving zijn.
Daarna richt CCP zich op de leerlingen van de tweede en derde klas van de middelbare school. Een van de vakken die de leerlingen krijgen, is levensbeschouwing. Tijdens dit vak worden verschillende maatschappelijke en sociale onderwerpen behandeld. Een van deze onderwerpen is HIV/AIDS. De aandacht voor HIV/AIDS in de landelijke methode is slechts beperkt. CCP neemt elke week een van de lessen in levensbeschouwing over van de ‘gewone’ leraar.
In de lessen van CCP wordt aandacht besteed aan HIV/AIDS. Er wordt zowel aandacht besteed aan de medische kant van de ziekte als aan de sociale kant. Vragen die aan de orde kokmen zijn: Wat doet HIV met het immuun systeem? Hoe voelt het om HIV positief te zijn? Hoe worden andere mensen beinvloed als ik HIV positief ben? Hoe kan ik mezelf beschermen? De belangrijkste boodschap van CCP is dat het belangrijk is om geen sex te hebben voor het huwelijk. Daarnaast is het belangrijk om trouw te zijn aan een partner die, net als jij, ook HIV negatief en trouw is. Er wordt ook over condooms gesproken. Condooms zijn niet 100% veilig, maar kunnen enige bescherming bieden. Wanneer er onzekerheid is over trouw of de HIV status, is het bijvoorbeeld goed om een condoom te gebruiken.
De lessen van CCP gaan niet alleen over HIV/AIDS. HIV/AIDS wordt in een breder kader geplaatst. De leerlingen leren ook over andere sexueel overdraagbare aandoeningen, over sex, over hun lichaam en hoe dat verandert tijdens de puberteit, en over wie ze zijn. Alleen aandacht voor HIV/AIDS is niet genoeg. Het is belangrijk de leerlingen te begrijpen en ze niet alleen de kennis te geven, maar ook het inzicht en de vaardigheden om de juiste beslissingen te nemen.
Tijdens het ophangen van de was vertelt het meisje dat ze de lessen van CCP leuk vindt. Het is leuker wanneer iemand van CCP komt om les te geven dan wanneer de gewone leraar het vak geeft. De leerlingen krijgen geen cijfer voor wat ze leren. Het doel is niet om feitjes te stampen, maar om leerlingen bewust te maken dat alleen zij kunnen belissen over hun eigen leven. Het lessen van CCP zijn interactief. Er is geen leraar die voor de klas staat en zijn of haar verhaal afdraait. Het zijn de leerlingen die moeten discussieren en rollenspelen moeten doen. De medewerker van CCP is er om dat process in goede banen te leiden en om aanvullende informatie te geven.
Door het intensieve contact met de leerlingen, bouwen de medewerkers van CCP een relatie op met de leerlingen. Er is een relatie van vertrouwen en openheid. De medewerkers van CCP leren over de thuissituatie van de kinderen. Van elk kind wordt informatie verzameld. De map van het meisje heeft een rode sticker gekregen: de thuissituatie is ernstig. Alle kinderen met een rode sticker op hun map krijgen thuis bezoek van CCP. Er wordt gesproken met de volwassenen, er wordt informatie verzameld en er wordt gekeken wat er voor het gezin gedaan kan worden.
Dit meisje heeft een paar jaar geleden haar beide ouders verloren. Nu woont ze met haar kleine broertje bij haar oom en tante in huis. Ook haar opa en oma wonen daar. Het huis is gemaakt van modder en mest, maar van binnen is het vrolijk roze en blauw geschilderd. De mensen zijn arm. We laten luiers en dekens achter, maar daar zal het niet bij blijven.
Het Community Care Project (CCP) is een van de organisaties die ondersteund wordt door Dorcas. Door middelbare scholen en kerken werkt de organisatie aan het verbeteren van de levenskwaliteit van de mensen met HIV/AIDS en het verminderen van het aantal nieuwe besmettingen. De grootste resultaten zijn te bereiken onder de jongeren. De meeste nieuwe besmettingen vinden plaats onder hen. Verder wordt door te werken met de schoolgaande jeugd, de hele gemeenschap bereikt.
Een eerste activiteit wordt georganiseerd voor de hele school. Omdat veel scholen niet een centrale hal hebben, wordt de bijeenkomst vaak buiten gehouden. De leerlingen uit alle klassen komen bij elkaar om te leren over HIV/AIDS. Er wordt verteld wat HIV/AIDS is, hoe het zich verspreid, hoe infectie voorkomen kan worden, dat het belangrijk is om een bloedtest te laten doen en wat de gevolgen van de epidemie voor de samenleving zijn.
Daarna richt CCP zich op de leerlingen van de tweede en derde klas van de middelbare school. Een van de vakken die de leerlingen krijgen, is levensbeschouwing. Tijdens dit vak worden verschillende maatschappelijke en sociale onderwerpen behandeld. Een van deze onderwerpen is HIV/AIDS. De aandacht voor HIV/AIDS in de landelijke methode is slechts beperkt. CCP neemt elke week een van de lessen in levensbeschouwing over van de ‘gewone’ leraar.
In de lessen van CCP wordt aandacht besteed aan HIV/AIDS. Er wordt zowel aandacht besteed aan de medische kant van de ziekte als aan de sociale kant. Vragen die aan de orde kokmen zijn: Wat doet HIV met het immuun systeem? Hoe voelt het om HIV positief te zijn? Hoe worden andere mensen beinvloed als ik HIV positief ben? Hoe kan ik mezelf beschermen? De belangrijkste boodschap van CCP is dat het belangrijk is om geen sex te hebben voor het huwelijk. Daarnaast is het belangrijk om trouw te zijn aan een partner die, net als jij, ook HIV negatief en trouw is. Er wordt ook over condooms gesproken. Condooms zijn niet 100% veilig, maar kunnen enige bescherming bieden. Wanneer er onzekerheid is over trouw of de HIV status, is het bijvoorbeeld goed om een condoom te gebruiken.
De lessen van CCP gaan niet alleen over HIV/AIDS. HIV/AIDS wordt in een breder kader geplaatst. De leerlingen leren ook over andere sexueel overdraagbare aandoeningen, over sex, over hun lichaam en hoe dat verandert tijdens de puberteit, en over wie ze zijn. Alleen aandacht voor HIV/AIDS is niet genoeg. Het is belangrijk de leerlingen te begrijpen en ze niet alleen de kennis te geven, maar ook het inzicht en de vaardigheden om de juiste beslissingen te nemen.
Tijdens het ophangen van de was vertelt het meisje dat ze de lessen van CCP leuk vindt. Het is leuker wanneer iemand van CCP komt om les te geven dan wanneer de gewone leraar het vak geeft. De leerlingen krijgen geen cijfer voor wat ze leren. Het doel is niet om feitjes te stampen, maar om leerlingen bewust te maken dat alleen zij kunnen belissen over hun eigen leven. Het lessen van CCP zijn interactief. Er is geen leraar die voor de klas staat en zijn of haar verhaal afdraait. Het zijn de leerlingen die moeten discussieren en rollenspelen moeten doen. De medewerker van CCP is er om dat process in goede banen te leiden en om aanvullende informatie te geven.
Door het intensieve contact met de leerlingen, bouwen de medewerkers van CCP een relatie op met de leerlingen. Er is een relatie van vertrouwen en openheid. De medewerkers van CCP leren over de thuissituatie van de kinderen. Van elk kind wordt informatie verzameld. De map van het meisje heeft een rode sticker gekregen: de thuissituatie is ernstig. Alle kinderen met een rode sticker op hun map krijgen thuis bezoek van CCP. Er wordt gesproken met de volwassenen, er wordt informatie verzameld en er wordt gekeken wat er voor het gezin gedaan kan worden.
Dit meisje heeft een paar jaar geleden haar beide ouders verloren. Nu woont ze met haar kleine broertje bij haar oom en tante in huis. Ook haar opa en oma wonen daar. Het huis is gemaakt van modder en mest, maar van binnen is het vrolijk roze en blauw geschilderd. De mensen zijn arm. We laten luiers en dekens achter, maar daar zal het niet bij blijven.
0 reacties:
Een reactie plaatsen