Het leven in de bergen is zwaar. De natuur is grimmig en de stad ver weg. Dit leven, waarin overleven voorop staat, is de dagelijkse realiteit van veel Basotho. In de bergen van Lesotho zijn de mensen op zichzelf aangewezen. Ze verbouwen hun eigen voedsel en helpen elkaar wanneer het nodig is.
Dorcas ondersteunt een project in Semonkong. Semonkong is een gebied in de bergen van Lesotho. Het project helpt onder andere de mensen met het vergroten van hun voedselzekerheid, werkt aan HIV/AIDS preventie en zorgt voor de ouderen en de kwetsbare kinderen. Op het moment worden 62 grannies (opa’s en oma’s) en 132 kwetsbare kinderen geholpen. Zij krijgen maandelijks een pakket met eten en kleding.
De vrouw op de foto is een granny. Zij wacht op hulp. Af en toe krijgt ze eten van het project, maar er is nog geen donor die haar heeft ‘geadopteerd’. Een paar jaar geleden heeft de vrouw haar man verloren. Ze is HIV positief en drinkt veel alcohol. Deze twee dingen gaan slecht samen. Iemand die HIV positief is moet gezond eten en drinken. De vrouw is arm. Wanneer er geen geld is, gaat ze zonder eten naar bed. Ze krijgt geen AIDS-remmers. AIDS-remmers moeten gebruikt worden in combinatie met eten en dat is onmogelijk wanneer er geen eten is.
Deze granny woont samen met haar dochter en twee kleinkinderen. De dochter is HIV positief, maar haar kinderen zijn niet getest. Het is niet zeker of de kinderen het virus in hun bloed dragen of niet. Als de moeder besmet was voor de kinderen geboren werden, kunnen de ook de kinderen besmet zijn. De beide vrouwen zijn niet open over hun HIV positieve status. Mensen in hun omgeving weten niet dat zij besmet zijn met het virus. De vrouwen ontkennen en negeren het feit dat ze het virus bij zich dragen.
De kleinkinderen zijn vier en negen jaar oud. De jongste heeft de leeftijd om naar de ‘pre-school’ te gaan. Echter, dit gezin heeft niet het geld om hem daarnaar toe te laten gaan. Daarom speelt de jongen de hele dag buiten. De oudste jongen is een herder. Hij past overdag op andermans dieren. Elke avond gaat hij naar school. Deze school is speciaal voor herders die overdag in het veld zijn. Het inkomen dat deze jongen verdiende, was het enige vaste inkomen dat het gezin had. Het inkomen van een herder varieert van R100 tot R150 per maand (R150 is iets meer dan € 10,-). Echter, de jongen heeft besloten om niet meer voor geld te werken. In plaats van een maandelijks salaris, krijgt hij aan het eind van het jaar een of meerdere dieren van zijn baas. De granny en haar dochter doen hier en daar klusjes om toch wat geld te verdienen. Ook al is dat niet veel.
De situatie ziet er sober uit: armoede en ziekte teisteren het gezin. Het huis waar dit gezin woont is erg klein. Er is niets dat op westerse invloeden wijst. Er is geen electriciteit en geen stromend water. Het wachten is op iemand die deze granny wil adopteren. Hoewel dat niet alle problemen oplost, is het wel een stap in de goede richting en een stap die hoop brengt.
Dorcas ondersteunt een project in Semonkong. Semonkong is een gebied in de bergen van Lesotho. Het project helpt onder andere de mensen met het vergroten van hun voedselzekerheid, werkt aan HIV/AIDS preventie en zorgt voor de ouderen en de kwetsbare kinderen. Op het moment worden 62 grannies (opa’s en oma’s) en 132 kwetsbare kinderen geholpen. Zij krijgen maandelijks een pakket met eten en kleding.
De vrouw op de foto is een granny. Zij wacht op hulp. Af en toe krijgt ze eten van het project, maar er is nog geen donor die haar heeft ‘geadopteerd’. Een paar jaar geleden heeft de vrouw haar man verloren. Ze is HIV positief en drinkt veel alcohol. Deze twee dingen gaan slecht samen. Iemand die HIV positief is moet gezond eten en drinken. De vrouw is arm. Wanneer er geen geld is, gaat ze zonder eten naar bed. Ze krijgt geen AIDS-remmers. AIDS-remmers moeten gebruikt worden in combinatie met eten en dat is onmogelijk wanneer er geen eten is.
Deze granny woont samen met haar dochter en twee kleinkinderen. De dochter is HIV positief, maar haar kinderen zijn niet getest. Het is niet zeker of de kinderen het virus in hun bloed dragen of niet. Als de moeder besmet was voor de kinderen geboren werden, kunnen de ook de kinderen besmet zijn. De beide vrouwen zijn niet open over hun HIV positieve status. Mensen in hun omgeving weten niet dat zij besmet zijn met het virus. De vrouwen ontkennen en negeren het feit dat ze het virus bij zich dragen.
De kleinkinderen zijn vier en negen jaar oud. De jongste heeft de leeftijd om naar de ‘pre-school’ te gaan. Echter, dit gezin heeft niet het geld om hem daarnaar toe te laten gaan. Daarom speelt de jongen de hele dag buiten. De oudste jongen is een herder. Hij past overdag op andermans dieren. Elke avond gaat hij naar school. Deze school is speciaal voor herders die overdag in het veld zijn. Het inkomen dat deze jongen verdiende, was het enige vaste inkomen dat het gezin had. Het inkomen van een herder varieert van R100 tot R150 per maand (R150 is iets meer dan € 10,-). Echter, de jongen heeft besloten om niet meer voor geld te werken. In plaats van een maandelijks salaris, krijgt hij aan het eind van het jaar een of meerdere dieren van zijn baas. De granny en haar dochter doen hier en daar klusjes om toch wat geld te verdienen. Ook al is dat niet veel.
De situatie ziet er sober uit: armoede en ziekte teisteren het gezin. Het huis waar dit gezin woont is erg klein. Er is niets dat op westerse invloeden wijst. Er is geen electriciteit en geen stromend water. Het wachten is op iemand die deze granny wil adopteren. Hoewel dat niet alle problemen oplost, is het wel een stap in de goede richting en een stap die hoop brengt.
0 reacties:
Een reactie plaatsen